De oorlog.
Sinds kort de sport die het meest wordt beoefend.
De oorlog is echter klein begonnen.
Men wordt doorboord, men verliest 't hoofd...
maar men blijft hoe dan ook vechten.
Duizenden jaren wordt er gewoon gevochten zonder veel belang.
Maar toen kwam de vooruitgang: vuursteen, slingerwapens...
en om snel te gaan: buskruit, of met andere woorden, de artillerie.
En toen begon het ernstig te worden.
Door de moderne wapens werd er harder en verder geschoten.
Zo ver dat diegenen...
die de oorlog begonnen zich op 'n afstand konden houden.
Wat niet bijdroeg tot hun begrip.
Die mensen, Maarschalk, horen die bij ons?
Welke mensen, Sire? -De rode.
Groene kazakken? -Gele.
Gele? Dat zijn er uit Hannover.
Dus... -Vijanden.
Uiteraard. Vijanden. Terwijl de groene kazakken...
Ieren. Ierse vrienden. -Ja. Onze Ierse vrienden.
Kijk, Grieken.
Schotten. Van de Mac Gregor-clan. Vijanden.
Juist. Gregor: vijanden.
Ik zie onze kleuren niet. Hoe staat 't ermee?
Knallend. -Blauw domineert nog?
Absoluut, Sire. Blauw op blauw. Superieur aan 't blauw van Pruisen.
Wat hemelsblauw zou van pas komen. -Wat brabbelt u, Aalmoezenier?
Als Uwe Majesteit de medailles wil zegenen...
Werden ze niet gezegend door de Bisschop van Douai?
Ja, maar de hand van de Koning is beter.
En dan verkoop je ze duurder, hè?
Anders geloven ze er niet meer in.
De onzen komen eraan.
Wacht, ik herken... Aquitaine.
Picardië. -Ja, dat is ook goed.
En daar... Niets zeggen. Champagne?
Bijna goed. Roussillon.
Maak deze kijker schoon want alles loopt door mekaar.
En die, Maarschalk?
Die ken ik niet.
Wat is dat? -Het is niet erg.
Kan gebeuren.
Zoals Tacitus zegt: 'Welke overwinning verbergt geen mysterie?'
Tacitus is mooi. -Heel mooi.
Kan iemand me vertellen hoe dit allemaal is begonnen?
Meneer Chaville. Hij is ons geheugen. -Ja, Chaville. Roep hem.
Bevallige muziek. Wat is dat? -Een test.
lk wil 'n hymne. Er loopt 'n wedstrijd.
Lovenswaardig. Sterven zonder trommel of trompet kan niet.
Maar dat is niet krachtig genoeg.
Inderdaad. Genoeg. Zoek iets pittigers.
Kom. We laten Chaville niet wachten.
De oorsprong van 't conflict? Heel simpel...
Ja, maar 't duurt en ik ben de draad kwijt.
Een familiekwestie. Zoals altijd. Erfenissen. Daar begint het.
Oostenrijk was, bij de dood van Karel... vraag me zijn nummer niet.
Bij de dood van Karel kreeg Maria en nog iets...
Maria-Theresia... -Nee, nee...
Maria, Maria...
Maria kreeg de kroon.
Er kwam direct 'n reactie van Pruisen, Beieren, Saksen, en zelfs van Spanje.
En wij, of liever U, Majesteit, steunde Saksen.
Nee... -Nee, nee...
Wie steunden wij?
Beieren? -Bravo, Louis. Heel goed, Louis.
Wij steunen Beieren om Theresia af te houden...
en onmiddellijk bemoeit het stomme Engeland zich ermee...
en krijgen wij de leren erbij...
Groene kazakken? -Juist.
En gelukkig doet Pruisen ook weer mee.
Afleiding, schijnbeweging, hoekbeweging.
We kunnen opgelucht ademhalen.
En dan? -En dus zijn we waar we zijn.
Absoluut. We zijn er.
Is het wat duidelijker? -Absoluut.
Ja, absoluut.
Goed. Ik wil wel 'n chocolaatje.
Chocolade verbetert de concentratie.
Nog 'n kleinigheid. Hoeveel troepen zijn er aanwezig?
Door mijn spionnen heb ik precieze inlichtingen.
Gisteravond hadden we tegenover ons 50.774 soldaten te voet of te paard.
Da's te veel. Veel te veel.
De vijand overdrijft. En wij?
46.962, Sire. -Toch.
Zonder kinderen en kantinehoudsters. -46 duizend en hoeveel?
962. -Rond af. 47.000.
Vooruit. 47 is een winnend nummer.
Wel... Onze sergeanten schoffelen al maanden en...
U moet dus 38 vrijwilligers vinden. Corsini, mijn beurs.
Met dit als extra premie...
vindt u vast wel 38 mensen die willen bloeden voor hun Koning.
Of moet ik alweer mijn bloed geven?
Het rekruteringsbureau. Dringend.
De Koning biedt jullie twee pistolen extra per man.
Maar u moet tekenen voor de middag want dan sluit ik.
Er zijn nog 28 plaatsen. Beslis, en snel.
Aquitaine, verdomme, het mooiste regiment.
Zie dat uniform toch.
Driekantige steek, beenkappen, riemen, koppelriemen, epauletten, fourragères...
en galons.
Dat wacht u: een uniform, eten en onderdak. En het avontuur.
En het gevaar. -Het gevaar is voor de onderofficiers.
Jullie verslaan de vijand en krijgen z'n boerderij en z'n vrouw...
Komaan, vooruit.
De eerste die toezegt, krijgt drie pistolen.
Hij daar, vooruit.
Geen gemaar, je stak je hand op.
Hebben we het hier niet goed?
En is het niet rustig?
Hier doen we niemand kwaad.
Zijn jullie gek? Ze had dood kunnen zijn. Jullie dochter.
Nicht. Schamen jullie je niet?
Wij moeten ons schamen? -Hij is 't niet.
Maar nee. Schamen voor wat? Zij wist niet dat ze knap was.
Hou op. En jij, doe je kleren aan.
Kalm aan. Ik was vriendelijk met de vrouwen.
Vrouwen? Ik heb één dochter. -En haar moeder?
Smeerlap.
En haar tante? -Mijn vrouw?
leder zijn plicht. Het leger dunt uit. Ik maak 't weer groter.
Pak hem.
-Kom eraf, smeerlap.
Pak hem.
Nee, we zoeken de verloofde van de adjudant.
We zullen helpen. Pak hem.
Heren, welkom.
Ik dien geen klacht in. Het is warm, ze hebben gedronken.
Ik ben populair. Ik veeg er de spons over.
Luister niet. Hij gebruikt zoete woorden.
Hij verkrachtte m'n dochter. Met haar goedkeuring...
maar hij zal trouwen... -Sorry, ik trouw niet. Nooit.
Te veel ongelukkige vrouwen...
Vecht dan. -Vecht. Voor we je doorboren.
Ik trouw niet. Ik vecht niet. En men doorboort mij niet.
Hij heeft geen moed. -Te veel of niet genoeg?
Hij moet vechten. Verplicht hem.
Meesters Cocardas en Passepoil hebben me hun geheimen geleerd.
Wij leren je de onze.
Voor zoveel ijver ben ik bereid 'n les te geven...
aan nietsnutten en agenten.
Eerst moet je je humeur in bedwang houden.
Warm bloed vertroebelt de geest, koud bloed zet alles terug op 'n rijtje.
Inademen...
brede borst...
dan ontspannen we ons...
en we gaan achteruit... Nog. Nog.
De woede maakt jullie zwak. De hand bibbert, de haat verblindt.
We haasten ons.
Slecht. We verliezen het doorzicht en ook het inzicht in afstanden.
Soms is 't te kort...
soms te ver. En dan is er nog de onbevalligheid.
Lelijk, lelijk. Jullie zijn zelfs afschuwelijk.
Als jullie sterven, doe 't dan mooi.
De schermer is 'n danser, de duellist een artiest.
De voet.
De neus.
Of de kont.
Heren hoorndragers...
nog 'n goedenavond.
We hebben hem. -Als hij springt, verdrinkt hij. Zo niet...
dan duwen we hem.
De stakker. Het is 'n droeve dood.
Om vol te lopen met troep zonder smaak.
Wacht. Zie je wat ik zie?
Maak plaats. Uit de weg, uit de weg.
En de bruid? Is ze ook bijna klaar?
Hij is droog. In orde.
Als 't nog lang duurt, zal de priester te zat zijn.
Dan stellen we 't uit. Er is geen haast. -Praat maar, je zal trouwen.
Als er dwang is, is het ongeldig. -Het zal geldig zijn.
Je had 't aan mij beloofd. -Aan mij ook. Zeg het.
Uiteraard. Aan al mijn lievelingen. Begrijp het.
Had ik woord gehouden bij de eerste, dan had ik jullie niet gekend.
Zolang ik leef, trouwt niemand met jou.
Houd op. -Ze weent. Ze weigert dit.
Ze weent van geluk. -Jullie vergissen je. Ik ben 'n expert.
Ik zag Lison wenen van geluk en ik verzeker jullie...
Kom, of 't wordt iets anders dan tranen.
Nog zes. En nog minder dan 'n halfuur.
U hebt manke, zatte en onschuldige rekruten.
Wat is er nog? Waar de zes laatsten vinden?
Ik verwittig u: als ik verbannen word, gaat u naar de Antillen.
Nee. Dat gaat niet.
Dat zal niet gaan. Iets anders. Iets pittigers.
De Koning wil iets pittigs. Geef 't hem dat.
Gered, Kolonel.
In het nobele regiment van Aquitaine, van ons onoverwinnelijk leger...
Hier.
Waar gaan jullie naartoe?
Negentien minuten verwijderd van de Antillen.
Priester? Het is voor 'n huwelijk.
Ik weet waar hij is.
Later. Het is voor 'n huwelijk. -Een huwelijk?
Zo? Dat kan niet.
Daarvoor is er een officiële afkondiging nodig.
We hebben verloofden en een priester nodig. En dat hebben we.
Maar nee. Ik kan het niet.
Het kan wel. Zo niet...
Verdomme. Vanwaar komt dat?
Ik drink niets. Geen druppel. -En dat?
Gevonden voorwerpen die we vonden.
Ik weet bij wie. Ze vertelden het. De weduwe en de anderen.
Nonsens van oude kwezels.
U kan kiezen: doe 't huwelijk of ik verwittig de bisschop.
Aangezien ik de keuze heb...
Weg, vooruit, ik wil jullie niet meer zien.
Kom terug als jullie militairen zijn.
Vanwaar komen ze? -Het hospies St Jean.
Ik vraag me af... -Komaan, 'n borstel en 'n borrel en hop.
Welkom. Ziezo. De rekening klopt. We gaan naar huis.
Er ontbreekt er een. -Hoezo?
Een uur geleden hadden we er 20. Plus de 7 bedevaarders, 27.
De 3 doven, 30. De dwerg, 31. De Belg, 32.
De 5 honderdjarigen, 37. Er ontbreekt er een.
Het parochiaal register.
De misampullen.
Het missaal. Ik heb het niet.
Goed.
We beginnen. Eerst de namen.
Mijn dochter. Lison, dochter van Guillaume Du Moulin, ik.
En van Perrine Du Bois Croisé, zij. Zij daar.
Fanfan. -Fanfan hoe?
Geen idee. -Waar geboren?
Geen herinnering van.
Uit wie? -Groot mysterie.
Geen waar, wanneer, wie.
U hebt gelijk: Het is ongeldig.
Ja, inderdaad...
Een tonnetje pruimen.
En ik frambozen.
Goed. Schrijf... Fanfan...
Vijf voet zes duim. Geboren in Parijs. Klokken.
Introïtus.
Niet zo snel.
U kan op zijn minst vragen of we akkoord zijn.
Absoluut.
Snel. -Lison...
Neemt u tot echtgenoot de genoemde Fanfan zonder naam?
Ja, uiteraard.
En u, Fanfan, bent u bereid Lison tot uw echtgenote te nemen?
Kan 't niet wat luider?
Nooit.
Pak hem. Pak hem.
Pak hem.
Daar. Daar.
Waar is hij?
Verdwenen. Verdomme... Is hij ontsnapt? Kom mee.
Ik luister...
Vader. -Dochter.
Ik ben uw dochter niet. -En ik uw vader niet. Wie bent u?
Adeline. -Mooie naam. Ik luister.
Het is ingewikkeld. -Zeg maar.
Ik moet trouwen. -U ook? En u weigert?
Ja, 'n adjudant. -U bent de gezochte verloofde.
Ik wil niet als koopwaar behandeld worden.
Maar wie wil u verkopen?
Mijn vader. Nee, maar hij voedde me op als was hij mijn vader.
Ik zei 't al, 't is ingewikkeld.
En wat doet u daar?
Ik word niet verkocht, maar ten huwelijk gegeven. Maar ik weiger.
Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik wil vrij zijn.
Geef me je hand. -Ik zei 't al, ik geef ze aan niemand.
En zeker niet... -Ik kan handlezen.
Ik ken de toekomst.
Heb ik wel 'n toekomst?
Wat? -Lang leven, geluk, liefde...
Ach zo. -Ik zeg wat ik zie.
Zachte hand, luie hand.
Men zal lang over jou praten. -Geluk?
Veel. Een generaal? Misschien hoger.
Een militair? Zeer invloedrijk.
Ik als militair? Zit je op de juiste lijn?
Ik weet 't zeker. Plooi je hand.
Wat nu weer? -Nog iets.
Ik zie nog iets veel belangrijkers.
Ik weet niet of... -Wat is er belangrijk?
De hartlijn. De liefde.
Ja, daarover heb ik mijn ideetjes.
Er staat je wat te wachten.
Prachtig.
De militair ontmoet iemand.
Een mooie dame die je nog niet kende. De vrouw van je leven.
Ik kende haar nog niet? -Nee.
Ik zie geluk, dromen, bloemen...
Bossen, jachtpartijen. -Kastelen?
Veel kastelen. -De mijne?
Van je vrouw.
Ik ben niet getrouwd. -Later. Het is 'n prinses.
Een Koningin? -Een Prinses.
De dochter van de Koning?
Laten we bij de biechtstoel kijken. -En dan?
Ik ben de lijn kwijt. Denk eraan...
Eerst de militair, dan de prinses.
Hij is daar. -Rotwijf.
Pak hem.
Aan de laatste geef ik: de gewone premie, plus 5 pistolen.
Plus 3 weken dubbel rantsoen.
Plus speciale toelating met Kerstmis, Pasen en St. Louis.
Plus een frivool zomertenue en 6 geborduurde zakdoeken.
Daarna heb ik niets meer.
20 seconden. Nog maar 20 seconden.
Mag ik 's avonds lezen in bed?
De hele nacht als je dat wilt. 10 seconden.
Pak hem.
Negen, acht, zeven, zes, vijf... De enige en laatste plaats...
Ik. Ik teken.
Hand erop. Ik heb er genoeg. Zet u op de wachtlijst.
Geef hem terug. Hij is m'n schoonzoon.
M'n verloofde. -Fanfan.
Wie heeft me dit... -Let op. Ze zijn sluw.
Kijk of je nog compleet bent. -Beledigingen?
Wel... -Een soldaat is als de Koning zelf.
Je zei hem z'n ledematen te tellen?
Hij kostte me geld en hij moet trouwen. -Na de oorlog.
Het is de 7-jarige oorlog. Nog 3 te gaan.
Als Lison ongetrouwd blijft, ga je eraan.
Vrees niet, Lison. Je bent te knap om alleen te blijven.
Steek de hand op, mannen.
Je vader maakte hen bang. Je gaf me 'n uur plezier...
ik schenk je je bruidsschat.
Opgelet. Hij die de beurs pakt, neemt 't meisje.
Komaan.
Is dat uw kostuum? -Ja.
Die kleur? -Ja.
Sorry sergeant, maar ik hou van geel en oranje.
Spijtig, een andere keer.
Wat doe je? -Geen probleem...
ik blijf in dienst van de Koning en 't leger, maar elders.
Picardië, Seine en Oise, ik zie wel. Aquitaine zeker niet.
U moest zich schamen. -Een beetje.
Als u me helpt, vergeef ik u.
U eerst.
Komaan. Wees lief. Ik heb 'n beetje pijn.
Ik haat dat, 't zijn manieren van...
Ja. Ik ook. Maak me los.
Ik bewonder handen.
Opgelet, ze belooft iedereen de hemel. -De hemel is heel goed voor jou.
Hij beschermt je en behoedt je voor je slechte vrienden.
Haar oom stuurt haar.
Ze krijgt één pistool per rekruut. -lk ben anders.
Het leger is slechts 'n begin. Lees.
Ik zie niets meer. Ik ben de lijn kwijt.
Alsjeblieft.
De betovering is verbroken.
Ik zal je 't einde vertellen.
Na je heldendaden op 't slagveld, word je generaal.
Dan ontmoet je 'n vrouw die je nog niet kende en trouwen jullie.
En dan ontdek je dat zij de dochter is van de Koning.
De dochter van de Koning.
Breng haar naar de kapel. Hier, de rest bij de levering.
Ze moet intact zijn. Geen kwetsuren of bloed.
En de rest?
De rest gaat eraan. Ik wil geen getuigen.
Ze komen eraan.
Wat gebeurt er? -Niets goeds.
Vrees niets, onze mannen jagen ze weg.
We gaan bidden, dat is 't beste tegen de angst.
Zit er ééntje tussen om te strelen?
Niet zo vulgair. Wanda, wat meer toewijding.
Je wordt betaald voor meer dan pralines eten.
Gehoord?
Er wordt 'n vrouw aangevallen. Maak me los.
Om je te laten afmaken? -Maak me los.
En u hoort nog steeds niets? -Niets.
We horen niets. Alleen kinderen die agent en dief spelen.
Fanfan.
Laat me.
Excuseer, m'n mannen zijn brutaal.
Bespaar me uw complimenten.
Zeg eerder uw prijs. Ik heb juwelen.
Alleen die, mevrouw.
Bandieten.
Weerloze vrouwen aanvallen.
Ik zal jullie 'n lesje leren. Op leven en dood.
Niemand zal iets doen.
Van jou weet ik 't al, maar zij?
Lafaards, allemaal lafaards.
Niemand gaat ergens. Goede beslissingen zijn overpeinsd.
Je kijkt en luistert, zoals in 't theater.
Help, help.
Excuseer, ik ben zo terug.
Opgelet, ik ken ze allemaal.
Alle stoten. De volledige cataloog.
Nevers...
Vallombreuse...
Sigognac...
Je hebt geen moed? -Verwar niet...
Er is moed en waaghalzerij. Sluwheid en strategie.
Lef en militaire dwaasheid. De nuances zijn oneindig.
Recht, Matamore.
Je doodde 3 mannen en verwondde er 6.
Ik deed mijn best.
Beginnen we?
Goed wapen. -Dat van jou ook.
We zouden kunnen samenwerken.
Een vierde voor jou. -Spijtig.
Ik ging bijna akkoord en je tutoyeert me.
Ik haat tutoyerende aanvallers, en zeker alle dieven en pretentieuze idioten.
Chef, u bent hard.
Laat me. Het is 'n vergissing, ik zocht champignons.
Het gegil deed me schrikken. Ik ging door 't lint.
Een fortuin.
Hij is 'n fortuin waard.
Het is gebeurd. Wat wilt u nog meer?
Weten. -Had u niet moeten doen...
Je hebt me ontgoocheld.
Ik vertrouwde hem. Ik wou hem de glorie niet ontnemen.
Houd haar in 't oog. De cel voor hij die haar laat ontsnappen.
Vrees niets. Deze jongeman heeft ons gered.
Doe alles goed aan, Wanda.
Ze kijken naar u.
Dames. -U was bewonderenswaardig.
Uw soldaten zijn al even laf als onze knechten.
Onze arme koets.
Hadden we onze paarden maar. -Geen probleem.
Onze bescheiden koets is zo de uwe.
Breng de kar.
Zo'n vulgair spektakel. -Niet erg.
Zijn dat Franse lelies?
Een delicate zaailing. Zeer geliefd.
Kenden we mekaar niet? -We hadden de eer niet.
Dat is ongelofelijk.
Alles klopt: de ontmoeting, de bloemen, alleen...
Heeft u 'n kasteel?
Handen thuis. Of ik verpletter jullie.
De min van 't kind. Een poolse.
Mogen we 't zien? -We deden 'n belofte.
We worden verwacht. -Hoe heet ze?
Excuseer? -Ze heeft toch 'n naam.
Natuurlijk, en hoe heet u?
Fanfan. -Fanfan...
Alleen Fanfan. -Heel mooi.
Zal ik onthouden. Als ik u van dienst kan zijn...
Als u zo vriendelijk wilt zijn...
Regiment van Aquitaine, Sergeant Franchise.
Met uw relaties, een woordje hier en daar...
Met eerlijkheid en moed alleen en zonder aanbeveling, verkommert men.
Meneer Fanfan, kom hier.
Als beloning voor uw moed. -Een lelie?
Een tulp. Ik doop u. Fanfan wordt Fanfan la Tulipe.
Twee stapels: één voor de doden, één voor de stervenden.
Alles wat je me zei: de soldaten, de ontmoeting, de lelies. Alles klopt.
Je gelooft 't toch niet? Ik vertelde 't al 100 keer.
Op markten. Kermissen. Ik moet de naïevelingen verleiden.
Zo verdien ik de kost. Fabeltjes, dromen...
Fabeltjes, dromen. Bedankt, Adeline.
Ik heb ook 'n geschenk voor jou.
Wat nu weer? Als ze zin hebben. Het is 'n escorte.
Je gaat toch niet met iedereen vechten, hè?
Waar zijn de dames uit die koets? -Gered, door hem.
Alleen? -Ja.
Pak die man. En zijn medeplichtige. Ze stalen het juweel.
Nee, we waren getuige. Ze spreekt de waarheid.
Hij redde de Markiezin en Henriette.
Daarom gaf ze hem die broche.
In dat geval, meneer...
U zei toch Mevrouw de Markiezin?
Mevrouw de Pompadour brengt haar naar haar vader, de Koning.
Pompadour? -Hemeltje. De dochter van de Koning.
Wat 'n voorspoed. -Wat 'n tegenspoed.
Simpel: als je niet wilt trouwen, zeg je 'nee'.
Je voogd geeft 't geld terug en afgelopen.
Maar dan blijf ik ongehuwd.
Denk je? Zo'n knap ding. Keuze genoeg.
Zou jij met me trouwen?
Een zwerfster, wees, zonder scholing of bruidsschat.
Mijn geval is anders. Ik zit vast, dat weet je.
De dochter van de Koning? Dat kletspraatje?
Nogmaals, ik bedacht alle. -Ja, ja. Misschien.
Alles is toch uitgekomen. Je zette alles in beweging.
Je geschenk. Geef mij nu je hand eens.
Die vreemde man wou hem me geven om hem te sparen.
Dat was hun chef. -Nee, hij zocht cantharellen.
Hij dacht dat ik 'n rover was. -Je ziet de dingen anders.
De man in 't zwart leidde de aanval. Ik ben er zeker van.
Las je dat in z'n hand?
Oorlogsbuit. Ik geef hem jou. Die ga je toch niet weigeren?
Ik houd hem.
Als aandenken aan jou.
Komaan, verkoop hem. En vergoed je verloofde.
Welke verloofde?
Hij is m'n verloofde niet.
Juffrouw Adeline.
Rotwijf.
Nee, dat is te godsdienstig.
Het ruikt naar mirre, wierook. Het ruikt naar thee.
Ik ben niet tevreden.
Jullie houden niet van 't leger of Aquitaine.
Houden jullie wel van muziek?
Vanavond, auditie. Na de soep. Vooruit.
Vooruit.
Waar zijn m'n nieuwe rekruten?
Ik wil ze zien.
Ze komen eraan, Kolonel.
Wat 'n toestand in 't woud. Bandieten.
Een dertigtal, een vijftigtal. Ik heb iedereen gedood.
Zeg op, ik wil details...
Ik begon met de chef want ik dacht...
Is dat het eten van mijn soldaten? -Ja, Sire. De soep.
Ja. De soep. Uiteraard.
Ik moet met hen eten. Zet de tafel en breng mijn eieren.
De eieren van de Koning.
Ik ben ongeduldig, Maarschalk, maar heb je de goede plaats gevonden?
De grote strijd moet 'n grote naam dragen die tot beroemdheid leidt.
Strategische plaatsen worden bestudeerd. H-Ja, strategisch.
Ik stelde iets voor dat goed klonk en aanvaard werd door de vijand.
Waterloo? Banaal. Droef. Treurig.
Ziezo: treurnis alom. Maar we zullen 't vinden.
En de dag. We bepalen de dag. -Stiller, Sire.
Hoezo, stiller?
Ik vrees lekken, Sire.
Lekken?
-Een verrader. Dicht bij ons.
Bent u het? -Nee, Sire.
U jaagt me schrik aan. -De eieren van de Koning. Uit de weg.
Uit de weg. De eieren van de Koning.
Die daar. En die.
En deze. Nee, nee. Die.
Of... Weg ermee.
Die verrader beneemt me m'n eetlust. Ik haat verraders.
Ik wil dit oplossen. Meneer Corsini.
Niemand kent beter diegenen die me vergezellen.
Voer 'n onderzoek uit. -Zeker.
Iets dat goed werkt... -Nee, genoeg. Genoeg.
Maar ik wil mijn strijd voor donderdag. Woensdag is perfect.
Wat is dat nu? Het dessert?
Verzameling, Sire. In het kamp Aquitaine.
Verzameling. Met 'n effectief van 47.000, zoals Uwe Majesteit wilde.
Goed. 47.000. Uitstekend.
Roep de eieren terug. Ik heb opnieuw honger.
De eieren van de Koning. -Ik ben uw kolonel.
Aimé Bonaventure Clodion Dominique de La Houlette.
De kolonel is de vader van het regiment. Hij houdt van z'n kinderen.
Wie wel bemint, kastijdt zijn kind. Maak de billen klaar.
De opleiding gebeurt door de Adjudant Fier-à-Bras.
U bent het?
Wees lief met Adeline. Zo niet... -Wie zegt er iets?
Wie heeft er gesproken? -U pakt 't verkeerd aan.
Wie praat, verlaat de gelederen. -Excuseer.
Naam. Nummer. -Een ogenblik.
Bent u de jongeman die de sergeant heeft gered?
Het zou slecht staan uit te vliegen tegen 'n beschermeling.
Mijn kolonel... Excuseer... -Niet overdrijven.
Een raad onder vrienden.
Wat vriendelijkheid. Dat had ik hem aangeraden.
Als men zich laat doen door een groentje, dan...
Een compliment, een bloemetje. U wordt er niet beter van, maar...
Stilte. -Stilte. U geeft 't voorbeeld.
Kom hier. Lach.
Goede tanden.
Gezond tandvlees. Mooie oren.
Draai u om.
Mooie nek. Heel goed.
Ik ben een nekspecialist. Goed.
Soldaten. Het wordt menens.
De strijd is nabij. Dus ook de doden.
Ik wil mooie doden.
Mooi geschoren, mooi gekapt en met schone laarzen.
Doden die het regiment eer aandoen. En die lachen.
We lachen.
Aan u. Ik beveel ze u aan.
Op een rij. Recht. Kin omhoog. Geen uitdrukking. Mijn blik.
De borst zoals de mijne. Schouders identiek.
Kwartdraai naar links. Eén, twee. Rechts, links.
Is het zover? -Ja, schatje.
Basisoefening: marcheren. Linkervoet.
Plooien, richten, neerzetten.
Richten. Opgelet. Richten.
Plooien, richten, neerzetten...
We versnellen het ritme.
Stelletjes uilskuikens.
Raak de bladeren niet aan.
Babbelwater, nu is 't veel minder.
Eén, twee. Eén, twee.
Tot tegen de grond.
Eén, twee. Eén, twee.
Als je ervoor gaat, ga je ervoor.
In de houding. Om aan te vallen. Val aan.
In de houding. Val aan.
Vooruit, babbelwater. We verzwakken.
Eén, twee, één, twee. Opgelet, rechtsomkeert.
Eén, twee. Wat is dat met die groentjes? Rechtsomkeert.
Sneller. En de cirkel... Er is een gat...
De sabel is uw vriend. Hij moet glanzen, scherp zijn.
Hij moet zo scherp zijn dat hij snijdt bij de minste aanraking.
De karabijn is uw vriend. Verzorg hem.
Hij moet zo precies zijn dat hij een vallend blad treft op veertig vadem.
Lachen zonder toestemming? Sectie... Looppas.
Ik zal jullie drillen. Eén, twee. Eén, twee.
Wapen vóór jullie. Op de schouder.
Vooraan. Op de schouder. Voor, schouder.
Wapen aan de voet.
Eén knie op de grond. Omhoog. Op de grond.
Schiethouding op de knie. Op de grond.
Recht. Op de knie. Liggen.
Recht, recht.
Zitten. Zitten, recht, liggen.
Ik verwachtte het. En wat doet u?
Ik ga weg.
Sorry.
lk was geduldig, maar ik hou er niet van.
Ik hou niet van uw stem, uw oren, uw gedrag.
Maar wees gerust, het ligt niet aan u. Ik hou van niets.
In het gelid. -Maar, ik ben er net uitgestapt.
U weigert te gehoorzamen.
Muiterij. Ongeoorloofd verlaten van de post, het materiaal.
Belediging... -Let op, ik heb getuigen.
Ze zullen worden opgeroepen door mijn schoonvader.
Welke schoonvader? -De Koning. Ik moet z'n dochter huwen.
De dochter van de Koning?
Voorspelling van Adeline. -Goed. In orde.
Tranche-Montagne, in de nor ermee.
Is dat muziek, meneer Flageolet?
Uit mijn zicht. Weg.
En jij, naar de keuken.
Ze komen uit Mississippi om manieren te leren...
en ze denken alleen aan feesten.
Wat een nek.
Stel je in mijn plaats. Ik zou je 'n medaille geven.
Maar hij wil je in de nor. -Niet erg, ik heb 'n lange arm.
Hij heeft 'n sterke arm. Van 'n moordenaar.
Hoe kunnen we ons tegen hem verweren?
Ze zijn mooi.
Het mooiste dat er ooit in 't regiment was.
Zet je waar je wilt.
Sergeant Franchise doet de kantine. Als je geld hebt, bestel je wijn of tabak.
Anders neem je de restjes. Maar ik zag zelfs varkens kotsen.
Geef me wat je hebt voor dit.
Houd het wisselgeld. -Je gedraagt je als 'n prins.
Ik bereid me voor. -Ik zorg ervoor.
Oversteken van 'n rivier. De karabijn boven het hoofd.
Eerste en tweede lijn voorwaarts.
Eén, twee. Eén, twee.
Op één been. Het andere.
Eén been...
Het andere.
Been.
U hebt haar gevonden.
Wel, liefje... Ik was ongerust.
Maak los. En zwijg. -Wat is het? Los of vast?
Zwijg. En laat haar los.
En vier dagen voor kwade wil.
Ingerukt.
Ik zei ingerukt.
Breng dit naar 'n gevangene.
Nee. -Wat 'nee'?
Franchise op rapport, de soep en de papfles...
Ik ben de meid niet. -En ik? Wat 'n toestand.
Spijtig voor de gevangene. Nu er 'n fijne kerel is...
Vriendelijk, aangenaam en knap.
Hoe heet hij?
Je kent hem niet. Hij waant zich 'n prins...
en verzette zich tegen je weet wel... -Laat.
Ga voor de papfles zorgen.
Prachtig.
-Ja, men bood me al fortuinen aan.
Waaronder het mijne. -Ja. Nee. Het is 'n reservatie.
Ik geef 't geld terug. -Nee. U geeft niets terug.
Bedankt. Da's een mooi gebaar.
U geeft niets terug. Ik gaf 50 pistolen. Ik wil Adeline en ik zal haar krijgen.
Komaan. U koopt geen paard. Denk je dat ik 'n sjoemelaar ben?
Moest je dan nog luisteren... Charme, manieren, mooie bloemen...
Bloemen. -Bloemen, dat kan.
De rest is moeilijk. Maar bloemen, dat kan.
Goede nacht gehad? -Uitstekend.
En het ontwaken bevalt me enorm.
Dag, aangenaam ontwaken. -Als je iets wilt...
Niets. Ik heb wat ik wil. Eenzaamheid, stilte.
Vrijheid. -In de gevangenis?
Uiteraard. De cel is ideaal. Geen beweging nodig...
en 't hoofd op 'n droomkussen.
Ik heb zelfs honger, iets wat de geest verlicht.
Je bent echt gek.
Juffrouw Adeline, de gevangene zit in afzondering.
Als u wat wilt praten, ben ik de man.
Hier. -Uien? Goed idee.
Tulpen, meneer. -Mijn bloem. Met welk recht?
Ik zei: 'Hier.' Dus...
Ik hou niet van bloemen, maar vrouwen wel.
U bent 'n vrouw... -Men moet hen ook 't hof maken.
Goed zo. Bloemen, vrouwen, heel poëtisch. Ga door.
Ik vind u...
Echt, u bent mooi. -Bravo.
En netjes. Een harde werkster. En ze doet de was heel goed, hè?
En de afwas. -En ze kookt vast goed.
Zelfs naaiwerk. Perfect. Vingers van 'n fee.
Stel u voor.
Voor de prijs van 50 pistolen krijgt hij 'n volledige reeks Adelines.
Een buitengewone wasmachine, een fantastische vaatwasmachine...
de koningin van de naaimachines, de strijkijzers...
en 'n fornuis met vier vuren dat het hele huis verwarmt.
Wat heb jij daarop te zeggen?
Geen idee. De waarheid misschien.
U bent niet alleen knap, Adeline.
U bruist. Uw ogen weerspiegelen uw ziel.
U bent zoals 'n jong dier. Moedig.
U bent zuiver als bronwater.
Vrij als de lucht. De man die u zal liefhebben, de enige...
hij zal de gelukkigste man ter wereld zijn. Kies goed.
Geen hoveling, geen priester, geen militair.
Laat je zien. Toon je moed.
Doen we grappig?
Gefusilleerd, opgehangen, opnieuw opgehangen.
Levend verbrand. Rauw, gebakken, gegrild.
Tranche-Montagne, verdomme, hier.
De sleutelbos. Verzameling.
En snel...
Het was heel mooi wat je zei. En ook heel lief.
Het was om hem te ergeren, maar het heeft me goed gedaan.
Je mag hem niet uitdagen. Hij heeft geen verbeelding.
Doden doet hem niets.
Vorig jaar vermoordde hij twee rekruten die naar me knipoogden.
Luister je, Fanfan?
Goed. Als je wilt mokken, oké. Maar ik heb je verwittigd.
Ontsnapping. Gevaar. Alarm.
De uitgangen. Bajonet op het geweer.
Vooruit. De alarmklok.
Ik dood zonder verwittigen.
Op jullie posten.
Algemeen alarm.
Ga weg daar. Voor hij je ziet. -Het is oké hier.
Het zicht bevalt me. Moest ik niet trouw zijn, ik zou zondigen.
Je bent dom.
Wat doe je daar? -Geef je me m'n sabel?
De jouwe, nee. De mijne, ja.
Waarom? -Zonder ben ik 'n stier zonder hoorns.
Daar is hij.
Niet met de vinger wijzen. Dat is onbeleefd.
Hoort u dat? Hij spot met u.
Nee, met u. En dat is al heel moedig.
Ik vraag de toelating... -Waarom?
Ik wil hem dood. Wurgen. Castreren.
Dat gaat te ver. Maar ik wil hem wel bezig zien. Maar spaar de nek.
Ladder.
Te kort.
Drie pistolen op de adjudant.
Vijf op de Parijzenaar. -Verdomme, potverdriedubbeltjes.
Voeg er potverdikke en klote aan toe.
En voor jou, vaarwel.
Koekoek.
Erachter.
Het is een smeerlap. -Maar 't is 'n adjudant.
Denkt u dat ik lang ga wachten?
Drie pistolen extra. -Ik volg.
Hulp nodig? -Raak me niet aan.
Alhoewel...
Laat me.
Is dat volgens de regels? -Nee.
Maar in Versailles zou 't leuk zijn. -Laten we ons amuseren.
Doet u niets? Moet die bruut Fanfan doden?
Of omgekeerd. -Ja, dat zou beter zijn.
Tenzij ze mekaar doden.
Het is 'n leeftijd waarop je sterft zonder 't te beseffen.
Gaat 't? -Wat zegt u?
Ziet u waarheen uw boosaardigheid leidt?
U heeft alles stukgemaakt. -Wat zegt u?
Waarom zou Adeline met zo iemand trouwen?
Wat zegt u?
Vergeet Adeline en in ruil vergeet ik u. Afgesproken?
Wat zegt u?
Eigenlijk is 't gelijkspel. -Hoezo?
Ze leven allebei nog. -De mijne is toch meer...
Ik eis 'n arbitrage. -Toegestaan. Gelijkspel.
Fier-à-Bras afranselen en Adeline redden op dezelfde dag. Een mirakel.
Daarenboven doe je de kinderen lachen.
Ik heb iets met nobele daden. -Je bent net 'n prins...
en vandaag vond je 'n vriend. Tot de dood.
Kolonel ABCD de la Houlette?
Dat ben ik.
'Wij, Louis, geven volgend bevel aan onze troepen:
Het regiment van Aquitaine
is aangeduid om de veiligheid van Onze Majesteit te waarborgen.
Het zal dadelijk vertrekken naar 't kasteel van Villelune...
waar Wij hebben beslist ons Hoofdkwartier te vestigen.'
Kinderen. Op weg.
Wat zegt u?
Al beter, maar 't ruikt naar look en ik wil kruit.
Kruit.
Gezegend door de Koning. Ze genezen alles. Winterkloven, blaren...
en zelfs schandelijke ziektes.
Uit de weg.
Zag je haar? M'n verloofde. Ik herkende haar.
Je zag haar toch nog niet. -De ogen van de liefde, makker.
Ik kon niet helder denken. -Soms lost 'n goeie mep alles op.
Hou je me voor de gek? -Wat zegt u?
Jullie lachen met mijn tijdelijke onbekwaamheid.
Goed.
Villelune en z'n kasteel. De Koning is er en zij verwacht mij.
Dames, eindelijk. We waren ongerust.
We werden aangevallen, Corsini.
In de namiddag. Uw wegen zijn onveilig.
Al 't geld gaat naar de oorlog. Het spijt me.
U kwam er met de schrik vanaf. -Ja.
Dankzij onze redder. Fanfan.
Hij verloste ons van die bandieten. Een waar schouwspel.
U zou ervan genoten hebben.
Zeg aan de Koning dat we uitgeput zijn. We zien hem morgen.
De equipage hoort toe aan m'n nicht. Stuur alles terug.
Henriette? Naar bed.
Tegen wie denkt ze dat ze 't heeft?
Zoek je je ster?
Nee. Ik...
Het is die daar.
Hoe weet jij dat? -Het is de mijne.
Ik nodig je uit.
Ook op m'n huwelijk. -Huwelijk?
Ik zei 'ja' aan de Adjudant.
Belachelijk, zo'n arme dwaas.
Ik ben niet bang. Iedere maand 'n soldij, ik word gegroet...
op zondag m'n plaats in de kerk. Een naam.
Mevrouw Fier-à-Bras. -Kinderen.
Vreselijk.
Hij is dom en stout. Zo'n honden worden getemd.
Als jouw lot het temmen is... Het mijne ligt elders.
Bij één van die ramen. Voor jou is er 'n beter iemand.
Zoek beter. Ik weet waarover ik spreek.
Ik fladderde rond en ineens overviel 't me.
Dankzij jou.
Adeline?
Alles is hier, Sire.
Is 't veilig, de kaart met onze strijdposities?
Wat als onze verrader haar vindt? Hoe ver sta je?
We schieten op. Hij heet I'Homme en Noir.
Black Man... Schwartz en nog iets.
Interessant.
Onvolledig, maar boeiend.
Graaf dieper. Ik wil zekerheden. Klaar?
Altijd voor m'n voeten.
Naar je hok. Ik plaag hem altijd.
Welk manoeuvre stelt u voor, meneer de Maarschalk?
Klassieke opstelling doorspekt met strategische fantasie.
Ik hou van strategische fantasie. Denk eraan, heren.
De rechtervleugel zet ik links, de linkervleugel...
Rechts. -In 't midden, Sire. Verrassingseffect.
We hebben ze. U heeft ze. Ik heb ze.
En die rode lijn? -De onkwetsbaarheidslijn.
Een halve vadem achter die lijn
en we zijn buiten het bereik van de artillerie van Koenigseck.
Bent u zeker?
Kogels van 16, PPP-kruit.
Primahaupt Pulverboum Pulvermagazins.
Een Engels houweel, een kogel van 16 pond...
een buis van 15 voet, bereik van 300 vadem.
Hun artillerie, hier.
Op 301 vadem, de lijn. Wij erachter.
Onkwetsbaarheid. -Ja, ja, ja.
Heren, alvorens te gaan slapen...
bidden we tot de God van 't leger voor bijstand.
Word wakker.
Komaan. Sta op. -Maar ik slaap.
Nu niet meer.
Ik droomde net zo goed.
We moeten ons haasten.
Help me, Fanfan. Het is zwaar.
Halt. Hierlangs, ze zijn daar.
Wees niet bang, ik ben 't.
Er is 'n man. Help, Wanda.
Waarom roept u? Ik doe u geen kwaad.
Weet u nog? Fanfan. Fanfan la Tulipe.
Zwijg. Kom niet nader.
Wanda, help me.
Ik heb u gered. In 't bos, de bandieten.
Kom niet dichter of ik gil.
Gil niet zo. U krijgt er rimpels van.
Een man wil me ontvoeren.
Een echte ontgoocheling.
Ik begrijp 't niet, 't heeft geen zin...
Ik kwam u begroeten.
We moeten elkaar leren kennen...
Ik laat u ophangen.
Kalmeer. U wordt lelijk.
Komaan. En dat gegil.
U was zo bekoorlijk en nu...
Al goed. U wint.
Ik was uw grootste aanbidder. Afgelopen.
Ik gedaan u willen. Comprendo?
Niets doet haar stoppen.
M. Fanfan, u hier?
Wat is er?
Hij kwam ongevraagd binnen.
Ik kwam op bezoek en ze sloeg alles kapot.
Ze was bang.
Normaal maak ik ze niet bang. Juist niet.
Hoe dan ook, zo kom je niet op bezoek.
Ik heb al geen zin meer.
Hierlangs.
Halt. Daar is hij.
Help mij...
Meneer de spion, is alles toegelaten? -Nee, Majesteit.
Wie betaalt u?
Ik twijfel, u of Houlette.
U bent erover begonnen, dus 'n verhoging...
Hij is niet zwart voor 'n Homme en Noir. -Vanbinnen.
De ziel. Waarschijnlijk pikzwart.
Wie nog?
Die lijkt mij zwarter.
Wie geeft uitleg? -Ik, Sire.
Het voorkomen is misschien ongunstig, maar ik ben blank.
Hij is grappig.
U weet dat ik uw dochter redde. -M'n dochter? Dewelke?
De dochter van de Koning. -Gered van wat?
Een aanval van bandieten, eergisteren.
Henriette, m'n meisje.
Waarom weet ik niets? Bedankt. U verdient 'n beloning. Welke?
We zijn er.
lk vraag u de hand van diegene die ik gered heb.
U wilt met mijn dochter trouwen? -Nu niet meer.
Sorry. Het gegil, de kreten, Polen. Niks voor mij.
U weigert m'n dochter? -Het spijt me.
Het kon niet lukken. Ik hou niet van jagen.
Ik heb me vergist.
Jeugdzonde. Even goede vrienden?
Tot later.
Als hij geen schoonzoon is, is hij weer spion.
Hij en zijn kornuit, morgen ophangen.
Eindelijk. Eindelijk.
Hij is opgepakt. De spion.
De man in 't zwart.
Weten jullie wie? De Parijzenaar.
Fanfan, de beroemde Fanfan.
Morgen... gedaan ermee.
Kolonel. -Wat zegt u?
Kolonel, u kent mij. Een man van eer.
Het zou mij 'n eer zijn als ik de terechtstelling mag doen.
Vrijwillig. Voor 't plezier en de eer.
Ik heb ervaring. Papa was schrijnwerker, mama's broers beulen.
In dat geval, toegestaan.
Met tegenzin, maar voor 'n hanging wil ik violen...
alleen violen.
Ik ben ontmoedigd, alles was prachtig.
Ik ging me vestigen, 'n gezin, een beroep, 'n vrouw en dan niets.
Die mensen eten, slapen en jagen wanneer ze willen.
Ze leiden niet hetzelfde leven als wij.
De kantine. Zij die dorst hebben, moeten betalen.
Als zij niet de vrouw van m'n leven is, waar is ze dan?
Jij, maar natuurlijk...
Dat was dus de te volgen weg.
Ik wou niets zeggen om je niet kwijt te raken.
En ik verlies je terwijl ik 't je zeg.
Terwijl je 't zegt?
Ik heb nooit bemind...
ik weet niet of ik dat wat me zo gelukkig en ongelukkig maakt...
liefde kan noemen?
Ik gebruikte 't woord al te vaak en 't geleek in niets op wat ik voel.
Ik dank de bliksem dat hij me raakte, en voor 't licht.
De regels voor de kantine zijn zoals voor de rest... 2 minuten.
Niet voor mij. Ik kende je moeder in Puteaux.
Ik heb je misschien 'n zetje gegeven.
De pot op met je regels. Drink.
Dan zie je alles duidelijker.
Waarom zag ik je de eerste keer niet zoals daarnet?
Zoals ik je nu zie?
Misschien moest 't avond zijn, in de cel, met schrik.
We zouden jonger ouder moeten zijn. 50 op z'n 20ste.
Dan kennen we 't belangrijkste...
Het belangrijkste van wat?
Van 't leven. Het goede, het kwade, het ware, het valse...
De vrouwen, en de zijne, uniek.
Adeline. Mijn Adeline.
Mijn Fanfan.
Triest je leven te moeten verlaten alvorens 't te leven.
Je las m'n leven in m'n hand.
In m'n hart zou je je beeld voor eeuwig gegraveerd zien.
Voor eeuwig eindigt weldra, liefste.
We hebben 'n paar uur om te leven, terwijl de anderen slapen.
Ze slapen niet allemaal.
Weg, kinderen. Het spektakel is voor morgen.
Morgen, de gehangenen. Vanavond, de moordenaar.
Welke moordenaar?
Hoepel op. Snotapen.
Moordenaar.
Ze willen ons scheiden, zonder bewijs of veroordeling. Geen sprake van.
Wat ga je doen? -lk wil leven met jou.
Blijf, we hebben zo weinig tijd.
Precies. Ik wil tijd, seizoenen, jaren.
Ik ga de Koning opzoeken, hem smeken. Vannacht nog.
Wachter. -Hij zal niet luisteren.
Hij denkt aan oorlog en glorie... -Ik wil 't goedmaken.
Kan 't wat rustiger?
Morgen heb je alle tijd. Rep je.
We moeten hier weg en Adeline inhalen. -Wie?
Hij wacht niet op mij.
Roep alstublieft niet.
Ik wil de man die ik bemin redden. -Wie?
U kent hem. U doopte hem Fanfan...
La Tulipe? Vertel me alles...
Arm kind. Als ik alles geloof wat je me zei...
nooit zal Louis, Zijne Majesteit, zijn oordeel veranderen...
Maak hem wakker. Waar slaapt hij? -Vergeet dat maar.
Niemand mag de Koning storen van ondergang tot opgang...
Tenzij... Iemand kan het... Kom.
U, mevrouw? -Op dit late uur...
zal het wel belangrijk zijn. En dringend.
Ziezo.
Ik laat u in goede handen. Bedankt. Ik sta bij u in 't krijt.
U pleit voor gratie?
Een audiëntie.
Dat is ook al wat. En 's nachts.
En koninklijk.
Hoe wil je de Koning overtuigen die spion vrij te laten?
Hij is de spion niet. Ik kan 't bewijzen.
Bewijzen? Hoe? -Door de echte te ontmaskeren.
Ik zag hem. Hij gaf Fanfan een juweel om gespaard te blijven.
En Fanfan gaf het me. Een ring.
Mijn ring? De ring? Hebt u hem hier? Mag ik hem zien?
Geef. Ik breng hem naar de Koning.
Nee, ik. -Ik koop hem van jou.
Ik hou van juwelen. Noem je prijs.
Hij is niet te koop. -Alles is te koop.
De ring, jij, ik. Noem je prijs.
Het is 'n geschenk. -Goed. Tienduizend.
Een herinnering. -Twintigduizend.
Ik ben eraan gehecht.
Keiharde zakenvrouw.
Ik hou van onderhandelen.
De Koning? De kamer van de Koning?
Kloppen, meneer Fanfan.
Dat ga ik doen. Ik zoek mijn echtgenote.
Verder. Derde deur links.
Ja, oké, Polen.
L'Homme en Noir. Van het bos.
Hij is de verrader.
Uitleg, meneer.
Dit kabaal, uw gedrag. En ik ben slechtgehumeurd.
Sire, ik verraste deze dievegge.
Hij verbaast me. lk bracht hem bij u. -Ja, maar ze ontdeed me van deze ring.
Jij smeekte me die ring te aanvaarden in 't bos.
Bos? Ik haat de bossen.
Arm kind.
Ik herken de steen. Ik schonk hem je twee jaar geleden.
Zijne Majesteit herinnert het zich.
Hoe kan hij bij jou zijn terechtgekomen?
Die vreemde kledij... van I'Homme en Noir.
Ik kan 't niet geloven. Waarom?
Gulden, Engelse ponden, Oostenrijks geld.
Eén enkele munt is nodig.
U hebt 't antwoord. Verraders houden van goud.
Niet alleen van goud, neef.
Neef? -Zijn koningen geen neven van mekaar?
Ja, maar u bent geen koning. -Ik word 't. Klein, maar koning.
Als u de oorlog verliest, geeft Oostenrijk me Liberbidarunstein.
En door mij zal u verliezen.
Ik verkocht alles: plannen, uren, plaats, wachtwoorden. Alles.
Maak u meester van hem. -Nee, Sire.
Kom naderbij en ik snijd haar de keel over.
U houdt niet van mij en ik niet van u.
De wacht. We omsingelen het kasteel. Hij zal al ver zijn.
Er is water. Ik wist niet dat er water was in de grachten.
Ik kan het niet geloven...
Fanfan. -Te paard.
Te paard.
Waar brengt u me heen? -Ik heb 'n koningin nodig.
Sneller, sneller.
Opdracht van de Koning.
Zieke jonge vrouw.
Uit de weg.
Vooruit.
Snel, snel.
Wat gaat u met me doen? -Je wordt mijn koningin.
En als ik weiger? -Aan de Oostenrijkers geven.
Om me te fusilleren.
Zij hangen de vrouwen. Kom en kwebbel niet.
Als u me vrijlaat, geef ik 't wachtwoord voor Aquitaine.
Ik ken het. God helpt ons. -Picardië?
Ken ik ook. God met ons. -Bourgogne?
Ere zij God. Franche-Comté: Koninkrijk Gods.
Champagne: God wil het. Enzovoort.
Ik weet wat ik doe.
En stop niet meer.
Kalm aan. Ik ben 't: Corsini. Von Gorzini.
Haal Koenigseck. Snel.
Komaan, dat is niet nodig. Hij verdient het niet.
Fanfan la Tulipe. Een bloemennaam.
Een bloem pluk je, en nadien gooi je ze weg.
Zoek naar het echte en naar mannen met 'n toekomst.
Ik geloof niet in de mannen. Alleen in hem.
En niet in de toekomst. Behalve met hem.
Het moet zonder hem. Wat jouw Tulipe...
Doe dat niet. Gekkin. Niet van die hoogte. U riskeert de dood.
Zonder hem wil ik sterven.
Mooi, maar de liefde verblindt u.
En dan?
Tot wat dient 't leven als men zijn geliefde niet mag zien?
Waarom handen hebben als men niet kan strelen?
Als men hem niet in z'n armen kan houden?
En als zijn parfum er niet meer is, waarom dan nog willen ademen?
Houd op. U gaat me ontroeren.
Zonder liefde bent u verloren.
Op dit moment lijk ik te winnen.
Mijn tranen zullen uw overwinning zijn.
Nu is 't genoeg. Kalmeer.
Kan u later sterven? Wat maakt 't uit? Ik zal u doden.
Ik geef u mijn erewoord. Mijn woord, punt.
Von Gorzini.
Knuffelen met de juffrouw. -Helemaal niet.
Schoft. -Een spionne. Een debutant.
Von Gorzini.
Bedankt voor het verraad.
Kom. Kom.
U moet zien wat we gaan doen.
Cumberland: Engels.
Ingoldsby: Schots.
En dit allemaal Koenigseck.
En dit? -Frankrijk.
Frankrijk, kapot.
Jij geeft 't signaal tot de aanval.
U geeft de aftrap voor de strijd.
Blauw: uitgesteld tot morgen.
Geel: epidemie.
Rood: vooruit, aanvallen.
En wit?
Het wit kan de pot op.
Vergeet het.
Capitulatie. Hij wil er niets over horen.
Jullie moeten eraan.
Handen in de lucht.
Ik, gevangen? -Ja. Iedereen.
Degens op de grond.
Ontwapenen, vastbinden, ik hou van je.
Ik hou ervan je te zeggen dat ik van je hou.
Ik hou ervan als ik het je hoor zeggen. Mijn geliefde.
Ik ga terug naar Parijs. Ik neem je mee.
Ja. -We gaan er wonen.
Dat kost 'n fortuin, zeker in 'n goede buurt.
Wie spreekt er tegen u? -Ik weet hun schat liggen.
We openen 'n herberg. 'A la Tulipe d'or'.
Het wordt vast: 'In de strop'.
Wat is dat allemaal?
Men kan hier niet zomaar binnen en buiten lopen.
Mijn redder. U wordt kapitein.
Ik pakte de verrader. L'Homme en Noir.
Iedereen zal 't bevestigen. -Einde van de rit.
Wat zegt u?
U bent gek. Hij is de verrader.
Spijtig, gedaan met 't gevoel.
Hij speelde en verloor.
Op mijn teken. -Arme stakker.
Denk toch één keer na. Waarom bent u hier?
Omdat u hem achtervolgt. Waarom?
Omdat u hem zag passeren.
En wie was er voor hem? -Luister niet.
Voor hem: ik. De gevangene van de verrader.
Het is waar dat hij voor mij reed...
Wie volgde dus de andere, idioot?
Iedereen mag zich vergissen. Conventie van Genève.
Roep de cavalerie.
Wel? Waar is de vijand? -Overal. Zeker waar ze niet moeten zijn.
Uiteraard het werk van de verrader.
De Schotten, Sire.
En wij? Niets? Hadden we maar 'n hymne.
Ik denk dat we verloren hebben.
Er is een ander woord.
We zijn erbij. Kapot.
Eraan. Ziezo. We zijn eraan.
Meneer de Maarschalk...
waarop wachten we? Laat ons met overgave in 't zand bijten.
Sire, 't is de vijand die 't signaal moet geven vanop Ziggenkrafzieg.
Protocol van 1028, herzien in 1477 en vorige week gewijzigd.
Ik herken hem.
Het is onze Fanfan.
Hij geeft het teken tot de aanval.
Maak het los.
Je hemd. Ik heb je hemd nodig.
Het is het einde. Het uwe.
Die van uw liefde. Uw Koning.
Uw leger.
Bid. Op drie bent u dood.
Een, twee...
Dat witte ding? Een vlag?
Wat is het?
Ik denk dat het een hemd is.
En zelfs... een wit hemd.
Da's een goed teken, hè? -Beter nog.
U wint. -Zo?
Zonder 'n gevecht? -Zonder doden.
En telt dat? -Ongeëvenaard...
en waarschijnlijk niet te evenaren. Een triomf.
Ja, goed, maar is 't ook niet zonder glorie?
Niet slecht. Noteren, griffier.
Meneer, u hoort bij 't huis tot het einde van de oorlog...
die niet lang meer zal duren.
U hoort bij 't huis want de familie hebt u geweigerd.
Wat 'n talent. -Wat 'n schoonzoon.
Wat 'n nek. -Spijtig.
Dat Poolse gedoe was er te veel aan.
Vriend, ik maak van u mijn Generaal.
Met kasteel, equipages en pensions.
Wat? Gaat u weeral weigeren?
Het is al 'n te grote eer uw vriend genoemd te worden.
Maar ik denk dat je je lot in handen moet houden.
Mijn lot is huwen met de vrouw die mijn koningin zal zijn.
Ze zal heersen over 3 morgens land, mijn hart...
en enkele kinderen, als God dat wil.
Wat 'n geluk dat de fantasie jullie leven leidt.
Vooruit... muziek.
Mijn hymne.
Dat is pittig. -Bedankt.
Het swingt.
Dit was het begin van een vredevolle periode in heel Europa.
Ze heeft achttien maanden geduurd. Of achttien dagen, dat is onduidelijk.
Maar iedereen weet dat de vrede nooit lang genoeg duurt.
Behalve voor Adeline en Fanfan...
die gelukkig leefden want ze kregen veel kinderen. www.ondertitels.nl